Tungkol sa Galit

“Ang ibang bisyo ay maaaring itago at alagaan nang lihim; ang galit ay hayagang nagpapakita at nakikita sa mukha, at habang lumalaki ito, lalong malinaw itong kumukulo palabas.”

“Ipinanganak ang sangkatauhan upang magtulungan, ang galit upang magwasakan; minamahal ng una ang pagsasama, ng ikalawa ang pagkakahiwalay.”

“May mga bagay na nasa ating kapangyarihan ang simula, ngunit kapag lumago na ay kinakaladkad tayo sa sarili nilang lakas at hindi na tayo pinauurong.”

“Ang pinakamapagkakatiwalaang kagalingang moral ay yaong matagal at maingat na sinusuri ang sarili, pinamamahalaan ang sarili, at dahan-dahan at matapos ang masusing pag-iisip ay inilalantad ang sarili.”

“Ang bawat nagsasabing inosente siya ay higit na tumitingin sa mga saksi sa labas kaysa sa sarili niyang budhi.”

“Walang higit na di-bagay sa nagpaparusa kaysa sa galit, sapagkat mas malaki ang kakayahan ng parusang magbago ng asal kung ipinapataw ang hatol matapos ang maingat na paghatol.”

“Ano pa ang higit na di-marapat sa pantas kaysa sa ang kanyang matitinding damdamin ay nakasalalay sa kasamaan ng iba?”

“Upang maiwasang magalit sa mga indibidwal, dapat mong patawarin ang buong madla; dapat mong ipagkaloob ang kapatawaran sa buong sangkatauhan.”

“Kailangan natin ng mahabang pakikibaka laban sa namamalagi at lumalaganap na mga kasamaan; hindi upang sugpuin ang mga ito, kundi upang hadlangan lamang ang paggapi ng mga ito sa atin.”

“Anumang kinatatakutan ng iba ay natatakot para sa sarili.”

“Nalulunasan ang mga kasamaang dinaranas natin, at yamang ipinanganak tayong may likas na pagkiling sa mabuti, tutulungan tayo ng kalikasan mismo kung sisikapin nating ituwid ang ating buhay.”

“Ano ang higit na nakapagpapahinga kaysa sa isip na payapa, at ano ang higit na nakapapagod kaysa sa galit?”

“Maging mahinahon ang pantas, at kapag kailangang kumilos nang medyo mabilis, tumawag siya ng lakas bilang katulong, hindi ng galit.”

“Kapaki-pakinabang din ang mga laro; sapagkat ang katamtamang kasiyahan ay nagpapagaan ng isip at nagpapanumbalik sa tamang balanse nito.”

“Dapat lagi tayong magpalipas muna ng kaunting panahon, sapagkat inilalantad ng panahon ang katotohanan.”

“Labis na pinsala ang dulot ng madaling paniniwala sa naririnig; madalas ay hindi nga tayo dapat makinig, sapagkat may mga pagkakataong mas mabuti pang malinlang kaysa maghinalang may panlilinlang.”

“Kaya walang higit na nagpapakain sa galit kaysa sa labis at di-masiyahang karangyaan; dapat patatagin ang isip sa pamamagitan ng magaspang na pagtrato, upang hindi nito maramdaman ang anumang hampas na hindi matindi.”

“Ipagpalagay na pinarurusahan tayo; isipin natin hindi lamang ang dinaranas natin, kundi ang ginawa natin; hatulan natin ang ating nakaraang buhay.”

“Kaylayo ng naaabot ng mga tuntunin ng tungkulin kaysa sa mga tuntunin ng batas!”

“Ano ang higit na di-makatarungan kaysa sa lihim na maniwala at hayagang magalit?”

“Kung paanong sabay-sabay na kumikilos ang lahat ng bahagi ng katawan, sapagkat makabubuti sa kabuuan na mapanatiling ligtas ang bawat isa, gayon dapat mag-ingatan ang mga tao, sapagkat ipinanganak sila para sa pagsasama.”

“Tungkulin ng dakilang isip ang hamakin ang mga kasalanang ginawa laban dito; ang anyo ng paghihiganting nagpapakita ng pinakamatinding paghamak ay ang hindi ituring na karapat-dapat paghigantihan ang kalaban.”

“Walang higit na di-makatarungan kaysa sa manahin ng sinuman ang mga alitan ng kanyang ama.”

“Kung may nagagalit sa iyo, salubungin ang kanyang galit ng mga kabutihang-loob: ang alitang iisa lamang ang pumapatol ay kusang bumabagsak; kailangan ng dalawang tao upang magkaroon ng away.”

“Kayhigit na marangal ang ipataboy ang lahat ng kasalanan at pang-iinsulto sa sarili, tulad ng nakasuot ng baluting hindi tinatablan ng anumang sandata, sapagkat pag-amin ang paghihiganti na nasaktan tayo.”

“Walang higit na patunay ng kadakilaan ng loob kaysa sa hindi ka maudyok sa galit ng anumang mangyari sa iyo.”

“Kaya ang ating mga gawain ay huwag maging hamak ni pangahas at padalos-dalos; ang ating mga pag-asa ay huwag lumayo sa sariling tahanan; huwag tayong sumubok ng anumang ikagugulat natin ang tagumpay kung magtagumpay tayo.”

“Kapag tila ang isang pagtatalo ay tatagal o magiging mas mainit kaysa karaniwan, pigilin natin ito sa unang simula, bago pa ito lumakas.”

“Hindi magkakapareho ang paraan ng pagkasama ng loob ng mga tao; kaya dapat mong alamin ang sarili mong kahinaan upang mabantayan mo ito nang may natatanging pag-iingat.”

“Ang naghahangad na malaman ang sinasabi tungkol sa kanya, na naghahalungkat ng masasamang kuwento kahit palihim na sinabi, ang siya mismong sumisira sa sarili niyang kapayapaan ng isip.”

“Malaking bahagi ng sangkatauhan ang gumagawa ng sarili nilang mga hinanakit, alinman sa pagkimkim ng mga hinalang walang batayan o sa pagpapalaki ng maliliit na bagay.”

“Ilagay natin ang sarili sa kalagayan ng kinagagalitan natin; sa kasalukuyan, nagiging magagalitin tayo dahil sa labis na pagmamataas sa sarili nating halaga, at handang-handa tayong gawin sa iba ang hindi natin matiis na gawin sa atin.”

“Makipaglaban nang matindi sa sarili, at kung hindi mo madaig ang galit, huwag mong hayaang daigin ka nito; nagsisimula ka nang manaig dito kung hindi ito nakikita, kung hindi ito nailalabas.”

“Unti-unting naiimpluwensiyahan ng ating panlabas na kilos ang ating mga iniisip sa loob.”

“Huwag ibatay ang iyong paghatol sa isang oras o isang araw; isaalang-alang ang buong pagkiling ng iyong isip; kahit wala ka pang nagagawang masama, kaya mo pa rin itong gawin.”

“Hindi ba higit na mabuti ang paghilumin ang sugat kaysa ipaghiganti ito?”

“Hindi kailanman magiging maginhawa ang taong pinahihirapan ng pagkakitang mas maginhawa ang iba kaysa sa kanya.”

“Ang pagnanais sa parehong mga bagay, na dapat sana ay bigkis ng pagkakaibigan, ay nagiging pinagmumulan ng alitan at poot.”

“Dapat sanayin upang lumakas ang lahat ng ating pandama; likas na kaya nilang magtiis nang marami, basta hindi sila palayawin ng diwa.”

“Sapat ang lakas ng isip upang tiisin ang mga kasamaang pinaghandaan nito.”

“Panatilihin nating lubos na panatag ang ating budhi, ngunit huwag tayong magsikap na makakuha ng papuri para sa sarili.”

“Hindi maaaring sayangin ang buhay, at wala tayong labis na panahong maitatapon.”

“Malapit nang umalis sa atin ang hiningang ito na lubos nating minamahal; samantala, habang humihinga tayo, habang namumuhay tayong kasama ng mga tao, pairalin natin ang pagkatao; huwag tayong maging kinatatakutan o panganib sa sinuman.”

“Hindi nararapat sa mga kamay ng taong galit ang espada ng katarungan.”