Söylevler

“Kısacası, dikkat edersek, insan denen canlının hiçbir şeyden akla aykırı olan kadar acı duymadığını, buna karşılık hiçbir şeye akla uygun olan kadar çekilmediğini görürüz.”

“Boğa bir anda boğa olmaz, yiğit insan da öyle; kışın yaz seferi için kendimizi eğitmeli ve bizi ilgilendirmeyen şeylere düşüncesizce atılmamalıyız.”

“Biri, hepimizin özel bir biçimde Tanrı’dan doğduğumuz ve Tanrı’nın hem insanların hem tanrıların babası olduğu öğretisine gerektiği gibi onay verebilseydi, sanırım kendisi hakkında hiçbir zaman alçakça ya da bayağı düşüncelere kapılmazdı.”

“Eğer erdem iyi talih, dinginlik ve mutluluk vaat ediyorsa, erdeme doğru ilerleme de elbette bunların her birine doğru bir ilerlemedir.”

“Dünyada var olan ya da olup biten her şeyden ötürü tanrısal öngörüyü övmek kolaydır; yeter ki insan şu iki niteliğe sahip olsun: herkese ve her şeye ait olanı ve başlarına geleni görme yetisi ile minnettar bir yaradılış.”

“Ruh büyüklüğüm varsa, başa gelebilecek herhangi bir şey için neden kendimi tedirgin edeyim?”

“Yine de ben sana ruh büyüklüğü ve cesaret için güçlerin ve araçların olduğunu göstereceğim; sen de bana kusur bulmak ve suçlamak için hangi güçlerin olduğunu göster.”

“Çünkü akıl yürütmede güdülen amaç nedir? Doğru önermeleri ortaya koymak, yanlış olanları ayıklamak, açık olmayanlara onay vermekten kaçınmak.”

“Neden hâlâ tembel, umursamaz ve uyuşuğuz; aklımızı işlemek için emek vermemek ve uyanık olmamak için neden bahaneler arıyoruz?”

“Oysa biz kendimizi sanki yalnızca mideden, bağırsaklardan ve edep yerlerinden ibaretmişiz gibi düşünüyoruz; korkuyoruz, arzuluyoruz; bu konularda bize yardım edebilecek olanlara yaltaklanıyoruz ve onlardan korkuyoruz da.”

“Öyleyse hem sevgiye dayalı hem de akla uygun olduğunu bulacağımız her şeyin doğru ve iyi olduğunu güvenle söyleriz.”

“Tek kelimeyle, bir şeyi yapmamızın ya da yapmamamızın nedeni ne ölümdür ne sürgün ne acı ne de bu türden herhangi bir şey; kendi kanılarımız ve iradelerimizdir (δόγματα).”

“Çünkü özgür olan, her şeyin kendi iradesine göre olduğu ve kimsenin engelleyemediği kişidir.”

“Bilgi herkesin hevesine göre uyarlansaydı, herhangi bir şeyi bilmenin hiçbir değeri olmazdı.”

“İnsan isteği dışında neredeyse, orada hapistedir.”

“Çünkü aklın büyüklüğü uzunlukla da yükseklikle de değil, düşüncelerle ölçülür.”

“Bunun yerine tanrılara, sana bağlı kılmadıkları bu şeylerin üstünde olmana izin verdikleri ve seni yalnızca sana bağlı olanlardan sorumlu tuttukları için şükretmez misin?”

“Ama böyle daha yüksek bir yere getirildiysen, hemen kendini bir tirana mı dönüştüreceksin? Kim olduğunu ve kimi yönettiğini hatırlamayacak mısın?”

“Öyleyse kapıları kapatıp içeriyi karanlık yaptığında, yalnız olduğunu asla söylememeyi unutma; çünkü yalnız değilsin: Tanrı içeridedir, koruyucu ruhun da içeridedir; ne yaptığını görmek için onların ışığa ne ihtiyacı var?”

“Herhangi biri seni hakikate onay vermekten alıkoyabilir mi? Hiç kimse alıkoyamaz.”

“Ama itiraz ediyorsun: ‘Önüme ölüm korkusunu koyarsan, beni zorlamış olursun.’ Hayır, seni zorlayan önüne konan şey değil, şunu ya da bunu yapmanın ölmekten daha iyi olduğu yolundaki kanındır.”

“Ama en büyük zarar en büyük şeylerden yoksun kalmaksa, her insandaki en büyük şey olması gerektiği gibi bir irade ya da tercihse ve bir insan bu iradeden yoksun kalmışsa, neden bir de ona öfkeleniyorsun?”

“Giysilerine hayran olma, o zaman hırsıza da öfkelenmezsin.”

“Bu yüzden kendimizi küçük şeylerde çalıştırmalı ve onlardan başlayarak daha büyüklerine geçmeliyiz.”

“Bir insan bir üstünlüğe sahipse ya da sahip olmadığı hâlde sahip olduğunu sanıyorsa, böyle biri, eğitimsizse, bundan ötürü ister istemez şişinir.”

“Çünkü aslında tanrılara, kendi iyimizi koyduğumuz şeyler için şükrederiz.”

“Bu yüzden filozofun başlıca ve ilk işi, izlenimleri incelemek, onları birbirinden ayırt etmek ve hiçbirini incelemeden kabul etmemektir.”

“Ama zavallı yönetici ilkemiz söz konusu olduğunda, esneyip uyuyarak her izlenimi dikkatsizce kabul ederiz; çünkü zarar fark edilmez.”

“Çoğumuz bedenin cansızlaşmasından korkarız ve böyle bir şeyden kaçınmak için her çareye başvururuz; ama ruhun cansızlaşmasını hiç umursamayız.”

“Öyleyse felsefede de doğru olan pek çok şeyin deneyimsizlere paradoksal görünmesinde şaşılacak ne var?”

“Öyleyse felsefenin başlangıcı şudur: insanın kendi yönetici ilkesinin durumunu fark etmesi; çünkü onun zayıf olduğunu bilen kişi, onu en zor işlerde kullanmaz.”

“Çünkü zihin huzursuzluğunun kaynağı şudur: gerçekleşmeyen bir şeyi istemek.”

“Ama adam kandili şu bedelle satın aldı: Bir kandil uğruna hırsız, güvenilmez biri ve vahşi bir hayvan gibi oldu.”

“Öyleyse sen de birinin fikrini değiştiremediğinde, onun bir çocuk olduğundan emin ol ve onunla birlikte el çırp; bunu yapmak istemezsen de sus.”

“Özgürlük, dilediğimiz gibi yaşayabilme gücünden başka bir şey midir?”

“Alçak gönüllü ve vefalı olmayı seçersen, öyle olmana kim izin vermeyecek?”

“Şeylerin kendileri (malzemeler) kayıtsızdır; ama onların kullanımı kayıtsız değildir.”

“Engellenebileceğim ve zorlanabileceğim yerde o şeyleri elde etmek bana bağlı değildir, iyi ya da kötü de değildir; ama kullanım ya kötüdür ya iyidir ve kullanım bana bağlıdır.”

“Böylece alçak gönüllü eylemler alçak gönüllü insanı korur, alçak gönüllülüğe aykırı eylemler onu yıkar; vefa eylemleri vefalı insanı korur, bunun tersi eylemler onu yıkar.”

“Böylece kurallar hazır olduğunda şeyler sınanır ve tartılır. Felsefe yapmak da şudur: kuralları incelemek ve doğrulamak; ardından, bilindiklerinde onları kullanmak ise bilge ve iyi bir insanın işidir.”

“Ama çürük ve çökmeye yüz tutmuş bir temel atarsan, üstüne daha çok ve daha sağlam malzeme koydukça o zavallı küçük yapın daha çabuk yıkılmaz mı?”

“Bana bir şeyi nasıl yapacağını dert edinen, bir şeyi elde etmeyi değil de kendi etkinliğini dert edinen bir insan göster.”

“Bu yüzden disiplin eksikliğinden ötürü izlenime hep bir şeyler ekler ve şeyleri olduklarından daha büyük gösteririz.”

“Genel olarak, bir şeyi alışkanlık hâline getirmek istiyorsan onu yap; alışkanlık hâline getirmek istemiyorsan yapma, onun yerine başka bir şey yapmaya alış.”

“Çünkü ölüm korkusunu ortadan kaldır, dilediğin kadar gök gürültüsü ve şimşek düşün; yönetici ilkede ne büyük bir sükûnet ve dinginlik olduğunu anlayacaksın.”

“Hiçbir şey bilmeyen bir insanın sahip olması gereken, hiçbir şey bilmediğim bilincine sahip miyim?”

“Çünkü genel olarak — aldanma — her canlı hiçbir şeye kendi çıkarına bağlı olduğu kadar bağlı değildir.”

“Çünkü kötü bir insanın yönetici ilkesine güvenilemez; sağlam değildir, onu yönlendiren kesin bir kuralı yoktur ve farklı zamanlarda farklı izlenimlere yenik düşer.”

“Öyleyse konuşmanın olduğu gibi dinlemenin de bir ustalığı var mı?”

“Her yanılgı bir çelişki içerir: Çünkü yanılan kişi yanılmak değil doğruyu tutturmak istediğine göre, istediğini yapmadığı açıktır.”

“Ruh bir kap su gibidir. İzlenimler de suya düşen ışık huzmesi gibidir. Su kımıldadığında huzme de kımıldıyormuş gibi görünür, oysa kımıldamaz.”

“Bizi akıl sahibi canlılar olarak yönet: Bize yararlı olanı göster, onu izleriz; yararsız olanı göster, ondan yüz çeviririz.”

“Çünkü her insan için eyleminin nedeni kanıdır.”

“Birbirimizi inceleyelim: Kötü bir kanım varsa onu benden al; senin varsa onu göster.”

“Altın kapların var; ama sözlerin, kanıların, onayların, yönelimlerin (uğraşların), arzuların topraktandır.”

“Sen öldüğün zaman dünya altüst mü olacak?”

“Zor ve tehlikeli olan her şey alıştırmaya uygun değildir; uygun olan, önümüze konan işi başarmaya katkıda bulunandır.”

“Ey insan, çabuk kızan biriysen, hakarete uğradığında katlanmaya, aşağılandığında içerlememeye kendini alıştır.”

“Yine de insan bir bakıma buna da (yalnız kalmaya) hazırlıklı olmalı; kendi kendine yetebilmeli ve kendi kendinin yoldaşı olabilmelidir.”

“Her büyük güç (yeti) yeni başlayanlar için tehlikelidir.”

“İnsanlardan şu iki şeyi kökünden sökmelisin: kibri (gururu) ve güvensizliği. Kibir, hiçbir eksiğin olmadığı (hiçbir şeyden yoksun olmadığın) kanısıdır; güvensizlik ise bu kadar çok koşul seni kuşatmışken mutlu olamayacağın kanısıdır.”

“Tanrılar adına yalvarırım, maddi şeylere hayranlık duymayı bırakın. Kendinizi önce şeylerin, sonra da şeyler yüzünden onları verebilecek ya da elinizden alabilecek olanların kölesi yapmayı bırakın.”

“Bana ne verirsen ver, onu mutlu, talihli, saygın, insanın arayacağı bir şey hâline getiririm.”

“Marangoz gelip ‘Marangozluk sanatı üzerine konuşmamı dinleyin’ demez; bir ev yapmayı üstlenince onu yapar ve bu sanatı bildiğini kanıtlar.”

“Çünkü yaptığımız her şeyi hiçbir amaca bağlamazsak boş yere yapmış oluruz; yanlış bir amaca bağlarsak da hedefi ıskalarız.”

“İyilik yapmak mı istiyorsun, övülmek mi?”

“Çünkü kim olduğunu bilmeyen kim iyi olabilir? Ve meydana gelmiş şeylerin yok olup gideceğini, bir insanın bir başkasıyla her zaman birlikte olamayacağını unutan kim ne olduğunu bilebilir?”

“İyi bir insanın hiçbir şeyi gösteriş için değil, doğruyu yapmak için yaptığını bilmiyor musun?”

“Öyleyse seç: Ya çok içen ve eski arkadaşlarına hoş gelen biri olacaksın ya da ayık ve onlara hoş gelmeyen biri.”

“Ama okumak sana mutlu ve dingin bir hayat sağlamıyorsa, ne işe yarar?”

“Bir kurt gibiysen, sen de karşılık olarak ısırmalı ve daha çok taş atmalısın. Ama bir insana neyin yakıştığını düşünüyorsan, ambarını yokla, dünyaya hangi yetilerle geldiğine bak.”

“Hem kim seninle, senin kendinle yaşadığın kadar uzun yaşadı? Kim seni ikna etmekte, senin kendini ikna etmekte olduğun kadar güçlü; kim sana, senin kendine olduğundan daha iyi niyetli ve daha yakın?”

“Önce ne olduğunun bilinmemesi için çabala: Bir süre kendi kendine filozof ol (ya da kendi kendine felsefe yap).”

“Kendinle savaş; kendini yeniden edebe, alçak gönüllülüğe, özgürlüğe kavuştur.”

“Şimdi de bedeninin sana bir at gibi emanet edildiğini düşün: Onu yıka, kurula, kimsenin ondan yüz çevirmemesine, kimsenin ondan uzak durmak için yolundan çekilmemesine dikkat et.”

“Hayatın, dikkatin uzanmadığı, ayrık tutulmuş bir parçası var mı? Yoksa onu (hayattaki herhangi bir şeyi) dikkat ederek daha kötü, hiç dikkat etmeyerek daha iyi mi yapacaksın?”

“Ama bana gerçekten güveniyorsan, bana vefalı ve alçak gönüllü olduğum için güvendiğin açıktır, sana kendi işlerimi anlattığım için değil.”

“Ama ben akıl sahibi bir varlığım ve Tanrı’yı övmeliyim: Benim işim budur; bunu yaparım ve izin verildiği sürece bu mevziyi terk etmeyeceğim; sizi de aynı şarkıya katılmaya çağırıyorum.”

“Kendi hazırlığını ve gücünü bilmen de iyidir; öyle ki hazırlıklı olmadığın konularda, başkaları senden üstün gelirse sesini çıkarmayasın ve içerlemeyesin.”

“Yargı kürsüsü de hapishane de birer yerdir, biri yüksek, öteki alçak; ama irade, her ikisinde de onu aynı tutmayı seçersen, aynı tutulabilir.”

“Öyleyse bir dost için kendimi tehlikeye atmam gerekiyorsa ve onun için ölmek bile görevimse, kehanete ne ihtiyacım var?”

“Sokrates’in ilk ve başlıca özelliği şuydu: tartışmada asla kızmamak, asla sövgü ya da hakaret içeren hiçbir şey söylememek, tersine sövenlere katlanmak ve kavgaya son vermek.”

“Kaygılı birini gördüğümde şöyle derim: Bu adam ne istiyor? Kendine bağlı olmayan bir şeyi istemeseydi, nasıl kaygılı olabilirdi?”

“İyi insanın ne, kötü insanın ne olduğunu ve insanın nasıl biri ya da öteki olduğunu öğrenmek için zahmete girdin mi?”

“Öyleyse genç adam, güzel olmak istiyorsan, şunun için emek ver: insana özgü erdemi edinmek.”

“Sen bir insansın; insan da izlenimleri akla uygun biçimde kullanma gücüne sahip, ölümlü bir canlıdır.”

“Çünkü insan bir taş ya da bir tahta parçası gibi parmakla gösterilmez; biri o insanın ilkelerini gösterdiğinde, işte o zaman onu insan olarak göstermiş olur.”

“Ama kamusal yerlerde hakkından fazlasını isteme, herkese ait olanı da kendine mal etmeye kalkışma.”

“Çünkü hastalığın ya da ölümün beni kendi iradem dışında hiçbir şeyle uğraşmazken yakalamasını isterim: tedirginlikten, engellenmekten, zorlanmaktan uzak ve özgür olabilmek için.”

“Öyleyse birbirinden farklı şeyleri karıştırma ve bir şey için emek verirken bir başkasında ilerleme kaydetmeyi bekleme.”

“Sofistçe sorulara karşı nasıl kendimizi çalıştırıyorsak, izlenimlere karşı da her gün kendimizi çalıştırmalıyız; çünkü bu izlenimler de bize sorular yöneltir.”

“Şimdi (şöyle demelisin) benim üzerinde çalışacağım malzeme anlayışımdır, tıpkı marangozun tahtası, kunduracının derisi gibi; benim işim de izlenimleri doğru kullanmaktır.”

“Ama her şeyden önce Kinik filozofun yönetici ilkesi güneşten daha temiz olmalıdır; değilse, ister istemez kurnaz bir alçak ve ilkesiz biri olur, çünkü kendisi bir kötü huya dolanmışken başkalarını azarlayacaktır.”

“Kendi eylemin olmayan, nedeni sen olmadığın, başına rastlantıyla gelen bir şey, baş ağrısı gibi, ateş gibi, senin için utanç verici mi?”

“İnsanlar evcil aslanları kapalı tutar ve besler, kimileri de onları yanlarında gezdirir; peki bu aslanın özgür olduğunu kim söyler? Ne kadar rahat yaşarsa o kadar kölece bir durumda olduğu bir gerçek değil mi?”

“Çünkü kimse Sezar’ın kendisinden korkmaz; ölümden, sürgünden, malından mülkünden yoksun kalmaktan, hapisten ve onursuzluktan korkar.”

“Başkalarına bağlı olan şeylerden herhangi birini arzulayan kişinin engelden uzak olması mümkün mü?”

“Çünkü korku beklediğin şeyden, keder ise şimdi olandan doğar.”

“Çünkü iyi oyuncu da karakterini, durması gerektiğinde durarak, uygun zamanın ötesinde oynamayı sürdürdüğünde olduğundan daha iyi korur.”

“Olayı bir trajediye çevirme, olduğu gibi anlat: Artık (bedenin) maddesinin, kendisini oluşturan şeylere geri ayrışma vakti geldi.”

“Öyleyse bir tiranın bana yapabileceği hiçbir şeyden korkmuyor, verebileceği hiçbir şeyi de arzulamıyorsam, neden hâlâ şaşkınlıkla (hayranlıkla) bakıyorum?”

“Ama etinin piştiği tencere kırılırsa, alıştığın tencere sende yok diye açlıktan mı öleceksin?”

“Çünkü özgürlük, insanların arzularını yerine getirmekle değil, arzuyu ortadan kaldırmakla elde edilir.”

“İnsanların karakterini gösteren güçlüklerdir. Bu yüzden zorlu bir kriz karşına çıktığında unutma ki sen, eğitmeni Tanrı’nın kendisiyle güreştiği toy bir delikanlı gibisin.”

“Filozofun ilk işi nedir? Kendini beğenmişliği atıp kurtulmak: Çünkü insanın bildiğini sandığı şeyi öğrenmeye başlaması imkânsızdır.”

“Hiçbir büyük şey birdenbire ortaya çıkmaz, tıpkı bir üzüm salkımının ya da bir incirin çıkmadığı gibi. Bana şimdi ‘Bir incir istiyorum’ dersen, buna zaman gerektiğini söylerim. Önce çiçek açsın, sonra meyvesini versin, sonra da olgunlaşsın.”

“Çünkü korkulacak olan ölüm ya da acı değil, acı ya da ölüm korkusudur.”

“Her alışkanlık ve her yeti, ona karşılık gelen eylemlerle pekişir ve güçlenir: yürüme yetisi yürüyerek, koşma yetisi koşarak. Okuma yetisine sahip olmak istiyorsan oku; yazma yetisine sahip olmak istiyorsan yaz.”

“Bize bağlı olan şeylerden en iyi biçimde yararlanmalı, gerisini doğa nasıl veriyorsa öyle kabul etmeliyiz.”

“Nereye gidersem gideyim, iyi olacağım: Çünkü burada da beni iyi kılan yer değil, yargılarımdı; onları da yanımda götüreceğim, çünkü kimse onları benden çalamaz.”

“Sana tedirgin edici bir haber getirildiğinde şunu aklında tut: Haber, iradenin alanındaki hiçbir şeyi etkileyemez.”

“Çünkü ölümsüz değilim; bir insanım, bir saatin günün bir parçası olması gibi evrenin bir parçasıyım. Saat gibi burada olmalı, bir saat gibi de geçip gitmeliyim.”

“Bir şeye dikkat et, ey insan; iradeni hangi fiyata sattığına bak. Başka hiçbir şey yapmıyorsan bile, iradeni ucuza satma.”

“Hiçbir insan bir başka insanın efendisi değildir; onun efendileri yalnızca ölüm ve hayat, zevk ve acıdır.”

“Kötü oyuncular nasıl tek başlarına değil de ancak kalabalık bir toplulukla şarkı söyleyebiliyorsa, bazı insanlar da tek başlarına yürüyemezler. Ey insan, bir değerin varsa tek başına yürümeli, kendi kendinle konuşmalı ve koronun içine saklanmamalısın.”

“Öyleyse ölüm seni ne yaparken bulsun istersin? Ben kendi payıma insanca bir işle uğraşırken bulunmak isterim, o iş ne olursa olsun — soylu, iyilikçi, ortak iyiyi ileri götüren bir şey.”

“Öyleyse öfkeye yatkın olmak istemiyorsan, öfke alışkanlığını besleme, ateşe odun atma. Başlangıç olarak sakin dur ve öfkelenmediğin günleri say.”

“Uzaklara gitmek küçük bir değişimdir; ölüm daha büyük bir değişimdir — şimdi var olandan, var olmayana değil, şimdi var olmayana.”

“Bana hastayken yine de mutlu, tehlikedeyken yine de mutlu, ölürken yine de mutlu, sürgündeyken mutlu, itibarını yitirmişken mutlu olan birini göster.”

“Önce kendine nasıl bir insan olmak istediğini söyle; buna karar verdikten sonra, yaptığın her şeyde ona göre davran.”

“Dikkatini biraz gevşettiğinde, onu istediğin yerde yeniden toplayabileceğini sanma; şunu iyice aklında tut: Bugünkü hatan, seni başka durumlar için zorunlu olarak daha kötü bir konuma düşürecektir.”

“Çünkü dostluk, güvenin ve onurun bulunduğu, insanların iyi olanı, yalnızca onu verip aldığı yerden başka nerede olabilir?”

“Peki atlet kendisiyle güreşen adamdan ne yarar görür? En büyüğünü. İşte bana hakaret eden de beni yarışmaya hazırlamaya yardım eder: Beni sabırlı, tutkusuz, yumuşak huylu olmaya alıştırır.”

“Zavallı adam, her gün gördüklerinle yetinmiyor musun? Güneşten, aydan, yıldızlardan, bütün yeryüzünden, okyanustan daha iyi ya da daha büyük bir şey görebilir misin?”

“Bacağımı zincire vurursun — evet, ama iradem — hayır, onu Zeus bile yenemez.”

“Öyleyse sana tanındığı sürece bu tören alayını ve şenliği seyretmeyecek, sonra da Tanrı seni dışarı çıkardığında O’nu eğilerek selamlayıp duyduğun ve gördüğün şeyler için şükrederek ayrılmayacak mısın?”

“Unutma ki insanları sefil ve başkalarına boyun eğer hâle getiren yalnızca makam ve servet arzusu değildir; huzur, boş zaman, yolculuk ve öğrenim arzusu da öyledir.”

“Dilbilgisinde ya da müzikte ustalığını yitirsen bu kaybı bir zarar sayardın; onuru, ağırbaşlılığı ve yumuşaklığı yitirecek olunca bunu hiçe mi sayıyorsun?”

“Filozofun okulu, beyler, bir hekimin muayenehanesidir. Oradan zevkle değil, acı içinde çıkmalısınız.”

“Başkalarıyla ister sohbet için ister bir şarap sofrası için ister genel olarak toplumsal amaçlarla sıkça bir araya gelen kişi, ya kendisi onlara benzemek ya da onları kendine benzetmek zorundadır.”

“İşe şu temeli atarak başlamayacak mısın: yani kararını inceleyip sağlam mı çürük mü olduğuna bakmak, ancak ondan sonra da onun üzerine sebatını ve sarsılmaz azmini kurmak?”

“İyi ve soylu insan kimseyle çekişmez; elinden geldiğince başkalarının çekişmesine de izin vermez.”

“Öz saygı sahibi olmak, zengin olmaktan daha iyi değil mi?”

“Hatadan büsbütün kaçınmak mümkün mü? Hayır, imkânsızdır: Ama insanın zihnini sürekli olarak hatadan kaçınmaya yöneltmesi mümkündür.”

“Yine de şu küçücük bedenimiz, şu birazcık malımız, Sezar’ın ne düşüneceği için kaygılanırız da içimizde olan için hiç kaygılanmayız.”

“Kuramda cahilleri sorgulayıp çürütmek yeterince kolaydır; ama pratik hayatta insanlar sınanmaya razı olmaz ve bizi sorgulayıp açığa çıkaran kişiden nefret ederiz.”

“Ama gerçek kılavuz, yolunu yitirmiş birini bulduğunda, onu bir alay ya da hakaretle bırakıp gitmek yerine doğru yola götürür.”

“İnsan bir başka insanla, ancak onun kanaatlerini anlayıp karşılığında kendi kanaatlerini ona gösterdiğinde gerektiği gibi buluşabilir.”

“Bir başkasını makamda gördüğünde, onun makamının karşısına senin makama ihtiyacın olmadığını koy; bir başkasını zengin gördüğünde, onun yerine neye sahip olduğuna bak.”

“Öyleyse başkalarını rahat bırakıp kendi kendinin hem ustası hem öğrencisi olmayacak mısın?”

“Her sanat, öğretilirken, onda becerisi ve deneyimi olmayan kişiye yorucu gelir.”

“Hem yalnızken buna huzur ve özgürlük demeli, kendini tanrılarla eşit saymalısın; kalabalık bir topluluğun içindeyken de buna izdiham, güruh ya da baş belası değil, bayram ve şenlik demeli, böylece her şeyi hoşnutlukla kabul etmelisin.”

“Salyangozun iyisinin kabuğunda olması akla yatkın değilse, insanın iyisinin bedeninde olması akla yatkın mıdır?”

“Körlere ve topallara nasıl acıyorsak, en yüce yeti olan yönetici ilkelerinde körleşmiş ve sakatlanmış olanlara da öyle acımalıyız.”

“İyinin ve kötülüğün özü, iradenin bir tutumunda yatar.”

“Dersini eylemde göstermek için öğrenmediysen, ne için öğrendin?”

“Çünkü dış şeylerin senin olana hükmetmesine bir kez izin verdin mi, en iyisi köle olup işi bitirmektir.”

“Bu nitelikleri birleştirip bir arada tutmak zordur — kendini maddi şeylere adayan birinin özeni ile onları önemsemeyen birinin sarsılmazlığı — ama imkânsız değildir.”

“Yalnızca bana bağlı olanı yaparım: Boğulmam gerekiyorsa korkmadan, bağırıp çağırmadan, göğü suçlamadan boğulurum; çünkü doğan her şeyin yok olması da gerektiğini bilirim.”

“Öyleyse davranış alanında da yalnızca iyi olmayı istemenin yetmediği, bazı şeyleri öğrenmek gerektiği sonucunu çıkarabilir miyiz?”

“Ama konuşmanın mı susmanın mı daha iyi olduğu, şöyle mi böyle mi konuşulacağı, bunun uygun olup olmadığı — tek kelimeyle, her sözün yerini ve kullanımını belirlemek — bütün bunlar yalnızca tek bir yetinin, iradenin sorularıdır.”

“Alaya katlanmayı öğren, çevrene bak, kendini sına ki kim olduğunu öğrenebilesin.”

“Ey insan, önce neye giriştiğini düşün: Sonra kendi güçlerini ve neye katlanabileceğini düşün.”

“İnsan evrenin dışına sürgün edilebilir mi? Edilemez. Nereye gidersem gideyim, orada güneş vardır, ay vardır, yıldızlar, düşler, kehanetler, tanrılarla söyleşi vardır.”

“Dahası, imgelemin (ki senin denetiminde değildir) ruhuna derinden diş geçirdiğinde, ona aklınla karşı koy, onu alt et; güçlenmesine ya da bir sonraki adıma geçip dilediği görüntüleri çağırmasına izin verme.”

“Öyleyse uyanık dur ve izlenimlerine göz kulak ol: Koruduğun şey önemsiz değildir; öz saygı, onur, sarsılmazlık, kederin, korkunun ya da çalkantının dokunmadığı dingin bir zihin — tek kelimeyle, özgürlüktür.”

“Bu yüzden bir insanın yalnızca okuyup yazdığı söylendi diye ona çalışkan diyemem; hayır, biri ‘Bütün gece çalışıyor’ diye eklese bile, ne için çalıştığını bilmedikçe diyemem.”

“İnsanları asla kayıtsız niteliklerinden ötürü değil, yargılarından ötürü övmeli ya da yermelisin.”

“Böylece ruhun kirliliği kötü yargılarda, arınması ise onda doğru yargılar oluşturmakta yatar; temiz ruh, doğru yargıları olan ruhtur, çünkü işleyişinde karışıklığa ve kirlenmeye karşı yalnızca o bağışıktır.”