Stoiq
Download

Colleges

Epictetus
108

De colleges van Epictetus, opgetekend door zijn leerling Arrianus: onomwonden lessen over vrijheid, oordeel en wat in onze macht ligt.

Als Amazon-partner verdienen wij aan in aanmerking komende aankopen.

Citaten uit deze bron

159 geverifieerde citaten

‘Kortom, als we opletten, zullen we zien dat het menselijk dier door niets zoveel pijn lijdt als door wat onredelijk is, en zich daarentegen door niets zo aangetrokken voelt als door wat redelijk is.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 2)
‘Een stier ontstaat niet in één keer, en een moedig mens evenmin; maar we moeten ons in de winter trainen voor de veldtocht van de zomer, en ons niet overhaast storten op wat ons niet aangaat.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 2)
‘Als iemand zou kunnen instemmen met deze leer zoals het hoort, dat we allen op bijzondere wijze uit God voortgekomen zijn, en dat God de vader is van zowel mensen als goden, dan zou hij, denk ik, nooit iets onedels of laags over zichzelf denken.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 3)
‘Als de deugd geluk, gemoedsrust en gelukzaligheid belooft, dan is de vooruitgang naar de deugd zeker ook vooruitgang naar elk van die dingen.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 4)
‘Om alles wat in de wereld is of gebeurt, is het gemakkelijk de voorzienigheid te prijzen, als men deze twee eigenschappen bezit: het vermogen te zien wat aan alle personen en dingen toekomt en hun overkomt, en een dankbare gezindheid.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 6)
‘En waarom zou ik me bekommeren om wat er ook maar kan gebeuren, als ik grootheid van ziel bezit?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 6)
‘Toch zal ik je laten zien dat je vermogens en middelen hebt voor grootheid van ziel en moed; maar laat jij mij zien welke vermogens je hebt om aanmerkingen te maken en beschuldigingen te uiten.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 6)
‘Want wat is het doel van het redeneren? Ware beweringen vaststellen, onware verwerpen, de instemming onthouden aan wat niet duidelijk is.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 7)
‘Waarom zijn we nog altijd lui en nalatig en traag, en waarom zoeken we uitvluchten om niet te zwoegen en niet waakzaam te zijn bij het ontwikkelen van onze rede?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 7)
‘Maar we denken over onszelf alsof we alleen maar magen waren, en ingewanden, en schaamdelen; we vrezen, we begeren; we vleien degenen die ons in deze zaken kunnen helpen, en we vrezen hen ook.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 9)
‘Alles waarvan we dus zullen ontdekken dat het tegelijk liefdevol is en ook in overeenstemming met de rede, dat verklaren we vol vertrouwen voor juist en goed.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 11)
‘En kortom: noch de dood, noch ballingschap, noch pijn, noch iets dergelijks is de oorzaak dat we iets doen of niet doen, maar onze eigen meningen en onze wil (δόγματα).’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 11)
‘Want vrij is hij voor wie alles gebeurt naar zijn wil, en die door niemand kan worden gehinderd.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Het zou geen enkele waarde hebben iets te weten, als kennis zich naar ieders gril voegde.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Waar iemand tegen zijn wil is, daar zit hij in de gevangenis.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Want de grootte van het verstand wordt niet afgemeten aan lengte, en evenmin aan hoogte, maar aan gedachten.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Dank je de goden niet liever dat ze je hebben toegestaan boven de dingen te staan die ze niet in je macht hebben gelegd, en dat ze je alleen verantwoordelijk hebben gemaakt voor de dingen die wel in je macht liggen?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Maar als je op zo’n hogere plaats bent gesteld, zul je jezelf dan meteen tot tiran maken? Zul je niet bedenken wie je bent en over wie je heerst?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 13)
‘Wanneer je dan de deuren hebt gesloten en het binnen donker hebt gemaakt, denk er dan aan nooit te zeggen dat je alleen bent, want dat ben je niet: God is binnen, en je beschermgeest is binnen, en waarom zouden zij licht nodig hebben om te zien wat je doet?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 14)
‘Kan iemand je beletten in te stemmen met de waarheid? Niemand kan dat.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 17)
‘Maar je werpt tegen: “Als je me de angst voor de dood voorhoudt, dan dwing je me wel degelijk.” Nee, het is niet wat je wordt voorgehouden dat je dwingt, maar je mening dat het beter is dit of dat te doen dan te sterven.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 17)
‘Maar als de grootste schade het verlies van de grootste dingen is, en het grootste in ieder mens de wil of keuze is zoals die hoort te zijn, en iemand van die wil beroofd wordt, waarom ben jij dan ook nog boos op hem?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 18)
‘Bewonder je kleren niet, dan zul je ook niet boos zijn op de dief.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 18)
‘Daarom moeten we ons in kleine dingen oefenen en, daarmee beginnend, overgaan op de grotere.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 18)
‘Als iemand enig overwicht bezit, of denkt dat hij het bezit terwijl dat niet zo is, dan zal zo iemand, als hij ongeschoold is, er onvermijdelijk verwaand door worden.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 19)
‘Want in feite danken we de goden voor de dingen waarin we het goede voor onszelf zien.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 19)
‘Daarom is het de voornaamste en eerste taak van een filosoof de indrukken te onderzoeken en te onderscheiden, en er geen enkele zonder onderzoek toe te laten.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 20)
‘Maar als het om ons ellendige leidende vermogen gaat, laten we gapend en slapend achteloos elke indruk toe, want de schade wordt niet opgemerkt.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 20)
‘De meesten van ons zijn bang voor het afsterven van het lichaam en zouden alle middelen bedenken om zoiets te vermijden, maar om het afsterven van de ziel bekommeren we ons niet.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 5)
‘Wat is er dan verwonderlijk aan als ook in de filosofie veel dingen die waar zijn, de onervarenen paradoxaal voorkomen?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 25)
‘Dit is dus het begin van de filosofie: dat iemand de toestand van zijn leidende vermogen onderkent; want wanneer hij weet dat het zwak is, zal hij het niet inzetten voor de moeilijkste dingen.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 26)
‘Want dit is de oorsprong van onrust in de geest: iets wensen wat niet gebeurt.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 27)
‘Maar de man kocht de lamp voor deze prijs: voor een lamp werd hij een dief en een trouweloze kerel, en werd hij als een wild beest.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 29)
‘Ook jij dan: wanneer je iemand niet van gedachten kunt doen veranderen, wees ervan overtuigd dat hij een kind is, en klap met hem in je handen; en als je dat niet wilt, zwijg dan.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 29)
‘Is vrijheid iets anders dan de macht om te leven zoals we zelf kiezen?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 1)
‘Als jij ervoor kiest bescheiden en trouw te zijn, wie zal je dat dan beletten?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 2)
‘De dingen zelf (de materialen) zijn onverschillig; maar het gebruik ervan is niet onverschillig.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 5)
‘Waar ik belemmerd en gedwongen kan worden, ligt het verkrijgen van die dingen niet in mijn macht, en is het ook niet goed of slecht; maar het gebruik is ofwel slecht ofwel goed, en het gebruik ligt in mijn macht.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 5)
‘Zo bewaren bescheiden daden de bescheiden mens, en onbescheiden daden richten hem te gronde; en daden van trouw bewaren de trouwe mens, en de tegengestelde daden richten hem te gronde.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 9)
‘Zo worden de dingen getoetst en gewogen wanneer de regels klaarliggen. En filosoferen is dit: de regels onderzoeken en bevestigen; en ze dan, wanneer ze bekend zijn, gebruiken, dat is het werk van een wijs en goed mens.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 11)
‘Maar als je een rot en bouwvallig fundament legt, zal je armzalige gebouwtje dan niet des te sneller instorten naarmate je er meer en sterkere materialen bovenop legt?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 15)
‘Geef me iemand die zich erom bekommert hoe hij iets zal doen, niet om het verkrijgen van iets, maar die zich bekommert om zijn eigen handelen.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 16)
‘Bijgevolg voegen we door gebrek aan discipline altijd iets toe aan de indruk en stellen we de dingen groter voor dan ze zijn.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 16)
‘In het algemeen dus: als je iets tot een gewoonte wilt maken, doe het; als je het niet tot een gewoonte wilt maken, doe het niet, maar wen je aan in plaats daarvan iets anders te doen.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 18)
‘Want neem de angst voor de dood weg, stel je dan zoveel donder en bliksem voor als je wilt, en je zult weten welke kalmte en sereniteit er in het leidende vermogen heerst.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 18)
‘Heb ik het besef dat ik niets weet, het besef dat iemand die niets weet hoort te hebben?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 21)
‘Want in het algemeen – vergis je niet – is elk dier aan niets zo gehecht als aan zijn eigen belang.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 22)
‘Want het leidende beginsel van een slecht mens is niet te vertrouwen, het is onzeker, heeft geen vaste regel waardoor het wordt geleid, en wordt op verschillende momenten door verschillende indrukken overmand.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 22)
‘Bestaat er dan ook een vaardigheid in het luisteren, zoals in het spreken?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 24)
‘Elke dwaling bevat een tegenspraak: want aangezien wie dwaalt niet wil dwalen, maar het bij het rechte eind wil hebben, is het duidelijk dat hij niet doet wat hij wil.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 26)
‘De ziel is als een schaal met water. De indrukken zijn als de lichtstraal die op het water valt. Wanneer het water beweegt, lijkt ook de straal te bewegen, en toch beweegt hij niet.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 3)
‘Bestuur ons als redelijke wezens: laat ons zien wat ons voordeel brengt, en we zullen het volgen; laat ons zien wat ons nadeel brengt, en we zullen ons ervan afwenden.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 7)
‘Want voor ieder mens is de mening de oorzaak van zijn handelen.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 9)
‘Laten we elkaar onderzoeken: heb ik een slechte mening, neem die dan weg; heb jij er een, laat die dan zien.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 9)
‘Je hebt gouden vaatwerk; maar je woorden, je meningen, je instemming, je bewegingen (je streven), je begeerten zijn van aardewerk.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 9)
‘Zal de wereld op zijn kop worden gezet wanneer jij dood bent?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 10)
‘Niet alles wat moeilijk en gevaarlijk is, is geschikt om te oefenen; maar wat bijdraagt aan het volbrengen van wat ons als taak is gesteld, is wel geschikt.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 12)
‘Oefen je erin, mens, als je prikkelbaar bent, te verdragen dat je wordt uitgescholden, en je niet te ergeren als men je met oneer behandelt.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 12)
‘Maar niettemin moet een mens in zekere zin ook hierop (op het alleen zijn) voorbereid zijn: dat hij zichzelf genoeg kan zijn en zijn eigen gezelschap kan zijn.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 13)
‘Elke grote kracht (elk groot vermogen) is gevaarlijk voor beginners.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 13)
‘Je moet deze twee dingen bij de mensen uitroeien: aanmatiging (hoogmoed) en wantrouwen. Aanmatiging nu is de mening dat het je aan niets ontbreekt (dat je in niets tekortschiet); maar wantrouwen is de mening dat je niet gelukkig kunt zijn wanneer zoveel omstandigheden je omringen.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 14)
‘Houd op, ik bezweer jullie bij de goden, stoffelijke dingen te bewonderen. Houd op jullie tot slaven te maken, eerst van de dingen, en dan, vanwege de dingen, van hen die ze kunnen geven of afnemen.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 20)
‘Wat je me ook geeft, ik zal er iets gelukkigs van maken, iets voorspoedigs, iets eervols, iets wat men zal nastreven.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 20)
‘De timmerman komt niet zeggen: Luister hoe ik over de timmermanskunst spreek; maar wanneer hij op zich heeft genomen een huis te bouwen, bouwt hij het, en bewijst hij dat hij de kunst verstaat.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 21)
‘Want alles wat we doen, zullen we tevergeefs doen als we het op geen enkel doel richten; en als we het op het verkeerde doel richten, zullen we misschieten.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 23)
‘Wil je goed doen of geprezen worden?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 23)
‘Want wie is goed als hij niet weet wie hij is? En wie weet wat hij is, als hij vergeet dat de dingen die gemaakt zijn vergankelijk zijn, en dat het niet mogelijk is dat de ene mens altijd bij de andere is?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 24)
‘Weet je niet dat een goed mens niets doet voor de schijn, maar om juist te handelen?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 24)
‘Kies dan of je een zware drinker wilt zijn en aangenaam voor je vroegere kameraden, of een nuchter mens en onaangenaam voor hen.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 2)
‘Maar als het lezen je geen gelukkig en rustig leven bezorgt, wat is dan het nut ervan?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 4)
‘Ben je als een wolf, dan moet je terugbijten en nog meer stenen gooien. Maar als je nagaat wat een mens past, doorzoek dan je voorraadkamer, kijk met welke vermogens je ter wereld bent gekomen.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 5)
‘En wie heeft zo lang met je samengeleefd als jij met jezelf? En wie heeft zoveel macht om je te overtuigen als jij om jezelf te overtuigen; en wie is je beter gezind en staat dichter bij je dan jij bij jezelf?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 6)
‘Streef er eerst naar verborgen te houden wat je bent: wees een korte tijd filosoof voor jezelf (of: filosofeer voor jezelf).’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 8)
‘Strijd met jezelf, breng jezelf terug tot fatsoen, tot bescheidenheid, tot vrijheid.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 9)
‘En bedenk nu dat je eigen lichaam je is toevertrouwd zoals een paard; was het, wrijf het droog, zorg dat niemand zich ervan afkeert, dat niemand er uit de weg voor gaat.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 11)
‘Is er een deel van het leven uitgezonderd, waartoe de aandacht zich niet uitstrekt? Want zul je het (wat dan ook in het leven) slechter doen als je aandacht schenkt, en beter als je helemaal niet oplet?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 12)
‘Maar als je me werkelijk vertrouwt, is het duidelijk dat je me vertrouwt omdat ik trouw en bescheiden ben, niet omdat ik je over mijn zaken heb verteld.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 13)
‘Maar nu ben ik een redelijk wezen, en ik moet God prijzen: dat is mijn werk; ik doe het, en ik zal deze post niet verlaten zolang het me is toegestaan hem te behouden; en ik spoor jullie aan ditzelfde lied mee te zingen.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 16)
‘En het is goed voor je je eigen voorbereiding en vermogen te kennen, zodat je je in de zaken waarop je niet bent voorbereid, stil kunt houden en je niet ergert als anderen een voorsprong op je hebben.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 6)
‘Een rechterstoel en een gevangenis zijn elk een plaats, de ene hoog en de andere laag; maar de wil kan gelijk worden gehouden, als je ervoor kiest hem op beide plaatsen gelijk te houden.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 6)
‘Als ik me dan voor een vriend aan gevaar moet blootstellen, en als het zelfs mijn plicht is voor hem te sterven, waarom heb ik dan nog waarzeggerij nodig?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 7)
‘Dit nu was het eerste en voornaamste kenmerk van Socrates: nooit geprikkeld raken in een discussie, nooit iets grofs zeggen, niets beledigends, maar scheldende mensen verdragen en een eind maken aan de twist.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 12)
‘Wanneer ik iemand angstig zie, zeg ik: Wat wil deze mens? Als hij niet iets wilde wat niet in zijn macht ligt, hoe zou hij dan angstig kunnen zijn?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 13)
‘Heb je moeite gedaan om te leren wat een goed mens is en wat een slecht mens, en hoe iemand het een of het ander wordt?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 13)
‘En dan, als je mooi wilt zijn, jongeman, span je hiervoor in: het verwerven van menselijke voortreffelijkheid.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 1)
‘Je bent een mens; en dat is een sterfelijk dier dat het vermogen heeft de indrukken redelijk te gebruiken.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 1)
‘Want een mens wijs je niet aan met de vinger, zoals een steen of een stuk hout; maar wanneer iemand de beginselen van die mens laat zien, dan toont hij hem als mens.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 2)
‘Maar eis in het openbaar niet meer op dan je toekomt, en probeer niet je toe te eigenen wat van iedereen is.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 4)
‘Want ik wil door ziekte of dood worden overvallen terwijl ik met niets anders bezig ben dan met mijn eigen wil, zodat ik vrij ben van onrust, zodat ik vrij ben van belemmering, vrij van dwang, en in een staat van vrijheid.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 5)
‘Vermeng dan geen dingen die verschillend zijn, en verwacht niet, wanneer je aan het ene werkt, vorderingen te maken in het andere.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 6)
‘Zoals we ons oefenen tegen sofistische vragen, zo moeten we ons dagelijks oefenen tegen de indrukken; want ook die indrukken leggen ons vragen voor.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 8)
‘Nu (zou je moeten zeggen) is mijn verstand het materiaal waaraan ik moet werken, zoals hout voor de timmerman, zoals huiden voor de schoenmaker; en mijn taak is het juiste gebruik van de indrukken.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 22)
‘Maar bovenal moet het leidende vermogen van de cynicus zuiverder zijn dan de zon; en als dat niet zo is, is hij onvermijdelijk een sluwe schurk en een kerel zonder beginselen, omdat hij anderen zal berispen terwijl hij zelf in een of andere ondeugd verstrikt zit.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 22)
‘Is iets beschamend voor je wat niet je eigen daad is, waarvan jij niet de oorzaak bent, wat je toevallig is overkomen, zoals hoofdpijn, zoals koorts?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 26)
‘De mensen houden tamme leeuwen opgesloten en voeren ze, en sommigen nemen ze overal mee naartoe; en wie zal zeggen dat deze leeuw vrij is? Is het niet zo dat hij, hoe gerieflijker hij leeft, des te meer in een slaafse toestand verkeert?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Want niemand vreest Caesar zelf, maar hij vreest de dood, verbanning, het verlies van zijn bezit, gevangenschap en schande.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Is het mogelijk dat wie iets begeert van de dingen die van anderen afhangen, vrij is van belemmering?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Want angst komt voort uit wat je verwacht, maar verdriet uit wat er nu is.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Want ook de goede acteur bewaart zijn rol beter door op te houden wanneer hij moet ophouden, dan door langer door te spelen dan gepast is.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Maak van de zaak geen tragisch schouwspel, maar spreek erover zoals het is: het is nu tijd dat de materie (van het lichaam) wordt ontbonden in de dingen waaruit ze was samengesteld.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 7)
‘Wanneer ik dan niets vrees wat een tiran me kan aandoen, en niets begeer wat hij kan geven, waarom kijk ik dan nog met verwondering (bewondering) toe?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 7)
‘Maar als de pot waarin je vlees werd gekookt, kapot zou gaan, moet je dan van honger sterven, omdat je de pot niet hebt waaraan je gewend bent?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 10)
‘Want vrijheid wordt niet verworven door de begeerten van de mensen te vervullen, maar door de begeerte weg te nemen.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Moeilijkheden zijn het die het karakter van de mensen tonen. Daarom: wanneer een moeilijke crisis je treft, bedenk dan dat je bent als de ongeoefende jongeman met wie God, de oefenmeester, worstelt.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 24)
‘Wat is de eerste taak van de filosoof? De eigenwaan afleggen: want het is onmogelijk dat iemand begint te leren wat hij meent te weten.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 17)
‘Niets groots ontstaat plotseling, net zomin als een tros druiven of een vijg. Als je nu tegen me zegt: “Ik wil een vijg”, zal ik antwoorden dat daar tijd voor nodig is. Laat hem eerst bloeien, dan vrucht dragen en dan rijpen.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 15)
‘Want niet de dood of de pijn is iets vreselijks, maar de angst voor pijn of dood.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 1)
‘Elke gewoonte en elk vermogen wordt bevestigd en versterkt door de overeenkomstige handelingen, het vermogen om te lopen door te lopen, dat om te rennen door te rennen. Wil je een vermogen tot lezen hebben, lees dan; tot schrijven, schrijf dan.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 18)
‘We moeten het beste maken van de dingen die in onze macht liggen, en de rest nemen zoals de natuur het geeft.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 1)
‘Waar ik ook heen ga, het zal me goed gaan: want ook hier was het niet de plaats die maakte dat het me goed ging, maar mijn oordelen, en die zal ik met me meenemen, want niemand kan me die ontroven.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 7)
‘Wanneer je verontrustend nieuws wordt gebracht, houd dan in gedachten dat nieuws niets kan raken wat binnen het domein van de wil ligt.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 18)
‘Want ik ben niet onsterfelijk, maar een mens, een deel van het universum zoals een uur een deel is van de dag. Zoals het uur moet ik er zijn, en zoals een uur voorbijgaan.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 5)
‘Pas voor één ding op, mens: kijk tegen welke prijs je je wil verkoopt. Als je verder niets doet, verkoop je wil dan niet goedkoop.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 2)
‘Geen mens is meester over een ander mens; zijn meesters zijn alleen de dood en het leven, genot en pijn.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 29)
‘Zoals slechte acteurs niet in hun eentje kunnen zingen, maar alleen in een groot gezelschap, zo kunnen sommige mensen niet in hun eentje wandelen. Mens, als je iets waard bent, moet je in je eentje wandelen, met jezelf praten en je niet in het koor verschuilen.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 14)
‘Waarmee wil je dan dat de dood je bezig vindt? Ik voor mij zou willen worden aangetroffen terwijl ik bezig ben met een menslievende taak, welke dan ook – iets edels, weldadigs, iets wat het algemeen welzijn bevordert.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 10)
‘Als je dus niet tot woede geneigd wilt zijn, voed dan de gewoonte van de woede niet, gooi geen olie op het vuur. Houd je om te beginnen rustig, en tel de dagen waarop je niet boos was.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 18)
‘Op reis gaan is een kleine verandering; de dood is een grotere verandering – van wat nu is, niet naar wat niet is, maar naar wat nu niet is.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 24)
‘Laat me iemand zien die ziek is en toch gelukkig, in gevaar en toch gelukkig, stervende en toch gelukkig, verbannen en gelukkig, in ongenade en gelukkig.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 19)
‘Zeg eerst tegen jezelf wat voor mens je wilt zijn; en wanneer je dat hebt vastgesteld, handel daar dan naar in alles wat je doet.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 23)
‘Wanneer je je aandacht even laat verslappen, denk dan niet dat je haar terugvindt waar je maar wilt, maar houd goed in gedachten dat je fout van vandaag je onvermijdelijk in een slechtere positie brengt voor andere gelegenheden.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 12)
‘Want waar anders is vriendschap dan waar trouw en eer zijn, waar mensen geven en ontvangen wat goed is, en niets anders?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 22)
‘Wel, welk voordeel haalt de atleet uit de man die met hem worstelt? Het grootste. Zo helpt wie mij beledigt, mij te trainen voor de wedstrijd: hij traint me om geduldig, onbewogen en zachtmoedig te zijn.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 20)
‘Ongelukkige mens, ben je niet tevreden met wat je dag na dag ziet? Kun je je ogen richten op iets wat beter of groter is dan de zon, de maan, de sterren, de hele aarde, de oceaan?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 16)
‘Mijn been zul je ketenen – ja, maar mijn wil – nee, zelfs Zeus kan die niet overwinnen.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 1)
‘Wil je dan niet naar het schouwspel en het feestelijke samenzijn kijken zolang het je gegeven is, en dan, wanneer God je wegleidt, heengaan met een buiging voor Hem en met dank voor wat je hebt gehoord en gezien?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 1)
‘Bedenk dat niet alleen de begeerte naar ambten en rijkdom de mensen kruiperig en onderdanig aan anderen maakt, maar ook de begeerte naar rust en vrije tijd en reizen en studie.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 4)
‘Als je je bedrevenheid in grammatica of muziek verloor, zou je dat verlies als schade beschouwen; als je eer en waardigheid en zachtmoedigheid gaat verliezen, beschouw je dat dan als niets?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 10)
‘De school van de filosoof, heren, is de spreekkamer van een arts. Jullie moeten er met pijn vandaan gaan, niet met genot.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 23)
‘Wie veel met andere mensen omgaat, om te praten, voor een drinkgelag of in het algemeen voor het gezelschap, moet ofwel zelf op hen gaan lijken, ofwel hen ertoe brengen op hem te gaan lijken.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 16)
‘Wil je niet om te beginnen dit fundament leggen – dat wil zeggen: je besluit onderzoeken en nagaan of het deugdelijk is of ondeugdelijk – en er daarna pas je standvastigheid en onwankelbare vastberadenheid op bouwen?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 15)
‘De goede en edele mens twist met niemand, en laat, voor zover het in zijn vermogen ligt, ook anderen niet twisten.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 5)
‘Is het niet beter zelfrespect te hebben dan rijk te zijn?’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 17)
‘Is het mogelijk aan elke fout te ontkomen? Nee, dat is onmogelijk; maar het is wel mogelijk je geest voortdurend te richten op het vermijden van fouten.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 12)
‘Toch maken we ons zorgen om dat lichaampje van ons, om ons beetje bezit, om wat Caesar zal denken, maar om wat in ons is, maken we ons helemaal geen zorgen.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 13)
‘In theorie is het gemakkelijk genoeg de onwetenden te onderzoeken en te weerleggen, maar in het praktische leven laten de mensen zich niet toetsen, en we haten wie ons onderzoekt en ontmaskert.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 26)
‘Maar de ware gids, wanneer hij iemand aantreft die verdwaald is, leidt hem naar de juiste weg, in plaats van hem met een spottende opmerking of een belediging achter te laten.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 12)
‘Een mens kan een ander mens pas goed ontmoeten wanneer hij diens overtuigingen leert begrijpen en hem op zijn beurt de zijne laat zien.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 9)
‘Wanneer je een ander een ambt ziet bekleden, zet dan tegenover zijn ambt het feit dat jij geen ambt nodig hebt; wanneer je een ander rijk ziet, kijk dan wat jij in plaats daarvan hebt.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 9)
‘Wil je dan niet de anderen met rust laten en je eigen meester en leerling worden?’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 6)
‘Elke kunst is, wanneer ze wordt onderwezen, vervelend voor wie erin onbedreven en onervaren is.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 14)
‘Wel, wanneer je alleen bent, moet je dat rust en vrijheid noemen en jezelf de gelijke van de goden achten; wanneer je in groot gezelschap bent, moet je dat geen gedrang, geen gepeupel en geen last noemen, maar een feestdag en een volksfeest, en zo alles met een tevreden gemoed aanvaarden.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 12)
‘Als het niet aannemelijk is dat het goede van de slak in zijn huisje ligt, is het dan aannemelijk dat het goede van de mens in zijn lichaam ligt?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 20)
‘Zoals we medelijden hebben met blinden en kreupelen, zo moeten we medelijden hebben met hen die verblind en kreupel gemaakt zijn in hun hoogste leidende vermogens.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 28)
‘Het wezen van het goede en van het kwaad ligt in een houding van de wil.’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 29)
‘Als je je les niet hebt geleerd om die in daden te tonen, waarvoor heb je die dan geleerd?’
― EpictetusColleges (boek I, hoofdstuk 29)
‘Want zodra je eenmaal toestaat dat uiterlijke dingen heersen over wat van jou is, kun je maar beter slaaf worden, en daarmee uit.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 2)
‘Het is moeilijk deze eigenschappen te verenigen en samen te voegen – de ijver van iemand die zich aan stoffelijke dingen wijdt, en de standvastigheid van iemand die er geen acht op slaat – maar onmogelijk is het niet.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 5)
‘Ik doe alleen wat in mijn macht ligt: ik verdrink, als ik moet verdrinken, zonder angst, zonder te jammeren of de hemel te beschuldigen, want ik weet dat wat geboren is ook moet vergaan.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 5)
‘Mogen we dan afleiden dat het ook op het gebied van het gedrag niet genoeg is alleen maar goed te willen worden, maar dat men bepaalde dingen moet leren?’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 14)
‘Maar of het beter is te spreken of te zwijgen, en op deze of op die manier te spreken, en of het gepast is of ongepast – kortom, voor elk betoog het moment en het gebruik bepalen: dat zijn allemaal vragen voor één enkel vermogen, dat van de wil.’
― EpictetusColleges (boek II, hoofdstuk 23)
‘Leer spot te verdragen, kijk om je heen, onderzoek jezelf, zodat je te weten komt wie je bent.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 14)
‘Mens, overweeg eerst wat het is dat je onderneemt; overweeg dan je eigen krachten, en wat je kunt dragen.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 15)
‘Kan men verbannen worden tot buiten het universum? Dat kan niet. Waar ik ook heen ga, daar is de zon, daar is de maan, daar zijn de sterren, dromen, voortekenen, de omgang met de goden.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 22)
‘En verder: wanneer je verbeelding (die niet in je macht ligt) diep in je ziel bijt, worstel er dan met je rede tegen, bedwing haar, laat haar niet sterk worden en niet verdergaan naar de volgende stap, waarbij ze oproept wat voor beelden ze maar wil.’
― EpictetusColleges (boek III, hoofdstuk 24)
‘Blijf dus wakker en bewaak je indrukken: wat jij in bewaring hebt, is geen kleinigheid, maar zelfrespect, eer, standvastigheid, een rustige geest, onberoerd door verdriet, of angst, of onrust – in één woord: vrijheid.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 3)
‘Daarom kan ik iemand niet ijverig noemen als me alleen wordt verteld dat hij leest of schrijft, nee, zelfs niet als men eraan toevoegt: “hij werkt de hele nacht door”, tenzij ik weet waarvoor hij werkt.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 4)
‘Je moet mensen nooit prijzen of laken om eigenschappen die onverschillig zijn, maar om hun oordelen.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 4)
‘En zo bestaat de onzuiverheid van de ziel in slechte oordelen, en de reiniging in het voortbrengen van juiste oordelen in haar; en de zuivere ziel is een ziel die juiste oordelen heeft, want alleen zo’n ziel is bestand tegen verwarring en bezoedeling in haar werkingen.’
― EpictetusColleges (boek IV, hoofdstuk 11)