“คนที่ยังไม่ได้รับการสั่งสอนย่อมโทษผู้อื่นเมื่อชีวิตตนตกต่ำ คนที่เริ่มได้รับการสั่งสอนย่อมโทษตัวเอง ส่วนคนที่เรียนรู้สมบูรณ์แล้วจะไม่โทษทั้งผู้อื่นและตัวเอง”

“จงจำไว้ว่าไม่ใช่คนที่ด่าหรือทุบตีคุณที่ทำให้คุณรู้สึกถูกล่วงเกิน แต่เป็นความเห็นของคุณที่ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นการล่วงเกิน ดังนั้น เมื่อใครทำให้คุณหงุดหงิด คุณต้องรู้ว่าความเห็นของคุณเองต่างหากที่ทำให้หงุดหงิด”

“สภาพและลักษณะของคนที่ไม่ได้รับการสั่งสอนคือ เขาไม่เคยคาดว่าประโยชน์หรือความเสียหายจะมาจากตัวเอง แต่คาดว่าจะมาจากสิ่งภายนอก สภาพและลักษณะของนักปรัชญาคือ เขาคาดว่าประโยชน์และความเสียหายทั้งหมดจะมาจากตัวเอง”